RÜYA ÇIKMAZI

Her sabah onu rüyamda görerek uyanıyordum. Nasıl oluyor du bu? Her defasında çok gerçekçi geliyordu rüyalar bana. Artık bir yerde son bulmalıydı bu rüya döngüsü. Ama nasıl? Yataktan yavaşça kalktım, perdelerin arasından sızan güneş yüzüme vurunca bugün havanın dünden daha sıcak olacağını hissetttim. Pencerenin yanından ayrılıp lavaboya doğru yürüdüm. Aynada kendimi görünce durdum. Elimle yüzümü incelemeye başladım.

Sanki karşımdaki aynada görünen ben değildim. Göz altlarım şişmiş, saçlarım dağılmış, dudaklarım kurumuştu. Her gece gördüğüm rüyalardan olmalıydı diye düşündüm kendi kendime. Kim di o kadın ya da nerden tanıyordum ki? Her defasında yüzünü görecekken uyanıveriyordum. Kendi kendime bakıp ‘ Nazım artık bu kadının kim olduğunu bulmalısın dedim’. Elimi yüzümü yıkayıp mutfağa geçtim.Her gün yumurta yemekten sıkılmıştım. Bugün tost yapacaktım kendime.

Dolabı açtım; peyniri, domatesi aldım ama ekmek yoktu.Bakkal yolu gözükmüştü bana. Bir kere de bir şeyi unutma be Nazım dedim kendi kendime. Pijamalarımla çıkmıştım dışarıya. Bakkal bir sokak ötedeydi. Ağır aksak adımlarla giderken yanımdan bir kadın geçti. Arkadan görmüştüm ama tanıdık geldi bana. İşte o anda durdum ve dönüp bir daha baktım. Evet kesinlikle oydu ve tanıyordum ben bu kadını. Bir daha bakmak istedim fakat kimse yoktu sokakta. Acaba aklım bana oyun mu oynuyordu?

Yoksa gerçekten görmüş müydüm? Eğer gördüğüm doğruysa bu kadın bir aydır rüyalarıma giren o kadındı. Her gece rüyama giren ve sabahları benim yorgun düşmeme sebep olan rüyaların sahibiydi. Hızlıca zihnimi toparlayıp koşar adım eve gittim. Ekmek bile almamıştım. Kapıyı açtım ve salona geçip bilgisayarımın başına oturdum. O kadar hızlı hareket ediyordum ki başım dönüyor aynı zamanda midem bulanıyordu. Bir an önce bilgisayarı açıp yazmak istiyordum.

Yoksa zihnimdekilerin uçup gitmesinden korkuyordum. Sonunda bilgisayar açıldı ve başladım ilk cümleye. Selam rüyalarımın sahibi, geri sildim. Nasıl başlayacaktım ilk ki. Zihnim o kadar karışıktı ki bir türlü yazamıyordum. Bilgisayarın yanında duran sigarayı aldım ve balkona doğru yöneldim. Çıktım balkona önce temiz bir hava çekmek için kafamı kaldırdım ve öylece kaldım. İşte yine karşımdaydı. Karşı apartmanın önünde biriyle konuşuyordu.

Alllahım beynim inşallah beni kandırmıyor deyip duruyordum kendi kendime. Kendimi toparlayıp hemen koşarak evden çıktım. Bu sefer kaçırmamalıydım. O kadar hızlı çıktım ki ev terlikleriyle koşuyordum. Sanki o kısacık yol hiç bitmeyecek gibi geliyordu. Acaba kim… Ya da gerçek mi? Ne dersiniz Nazım beyninin meşgul eden ve yoran bu kadına yetişebilecek mi? Kim bilir? 2. bölümde karşılaşmayı görmek ümidiyle…

01/10/2021 Cuma 12:54

Bakınız: https://dokuntu.net/yeni-dunya/


Youtube
Seninde bize katılmanı isteriz. Sende BU FORMU eksiksiz doldurarak bize katılıp, yazarlar kadromuzda kadromuzda yer alabilirsin.

Kültür, Sanat ve Araştırma Bloku.



Yayım tarihi
Edebiyat olarak sınıflandırılmış ile etiketlenmiş

Tuba YILMAZ KİRPİK tarafından

Düşüncelerle dolu bir dünya ve bu dünyadan sadece yazarak çıkabilirim. İstediğim yer ise yazmaya başladığım nokta... Yazmak; kalemle kağıdı bütünleştirene kadar yazmamak!

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir