Sönüp Giden Umutlar

Yaşamak için sadece bir hayatımız var ama kaçımız hayatını ona değer bir şekilde yaşıyor ki?


Yarış atları misali büyük bir yarışın içinde koşturuyoruz üstelik bitiş noktası nerede, yarış ne zaman bitecek hiç birimiz bilmiyoruz.
Hayallerimize ket vurup hayatın bize verdiği kadarıyla yetinip devam etmeye çalışıyoruz. Buna da şükür diyerek, beterin beteri var diyerek yola devam ediyoruz. Çocuklarımızın geleceği, okuyacakları okulları, hayatlarını düşünerek daha ne katabilirim, benim yapamadıklarımı yapsın derken özgürce uçsuz bucaksız çayırlarda koşan yabani atlardan, eyerli, yularlı, kamçılanan, gözleri yaşlı zavallı atlara dönüşüyoruz.

Düşünüyorum da bugün ölsem içimde milyon tane yaşanmamışlık, gerçekleştirilememiş hayaller, filizlenmiş ama daha fazla büyümemiş umutlarla göçüp gideceğim bu dünyadan.
Kaç sabah her şeyi bir köşeye itip evet artık sistemin bir çarkı olmaktan çıkacağım diyerek uyanıyoruz? Kaç gece yarın daha farklı olacak tamam artık yeter diyoruz.


Umarım yıllar sonra bu yazdıklarımı okurken, ”ben başardım” diyebilirim.

Seninde bize katılmanı isteriz. Sende BU FORMU eksiksiz doldurarak bize katılıp, yazarlar kadromuzda kadromuzda yer alabilirsin.
YOUTUBE

Kültür, Sanat ve Araştırma Bloku.

Döküntü Net

Kirke

Gide gide Aiaie adasına vardık sonunda, orada Kirke otururdu, güzel bilekli, insan sesli korkunç tanrıça...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir