Bu, senin ilk düşüşün:
Tırmalanır boğazın, içine çektiğin nefesle.
Pençeleri kin tutmuş, dost görünür düşmanların.
Dirseklerin daha bir ağırlık verir, parmaklarına..

Kalkabildim mi, kalkabildin mi, sevgili kendim?
Yoksa, kestiler mi?
İyiliğe yeşermiş, kalbinin umudunu..
Bu, senin ilk üşüyüşün.

Bilirim:
Soğuklardan gelir,
İçinin dumanı çıkan bu sıcaklığı.

Kaç kişi ısıttı, kalplerine inmiş buzullarını,
Senin yüreğinde?
Görüyorum.
Yüreğin yorgun, yüreğin biraz târumar halde.
Bu, senin ilk gülüşün.

Dudaklarına inmiş, neşenin tüm sisi.
Bulutların, gözlerinin yağmurlarını taşımıyor, iyi ki!
Ruhunun; bedenine mirasıymış gülüşün.
Ve, belleyesin ki:
Bu, senin son ölüşün…


Seninde bize katılmanı isteriz. Sende BU FORMU eksiksiz doldurarak bize katılıp, yazarlar kadromuzda kadromuzda yer alabilirsin.

Kültür, Sanat ve Araştırma Bloku.

Döküntü Net

VAVEYLA

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön